เสียงหัวเราะสดใสราวแว่วกังวานขึ้นในโสตประสาทของเขา  เป็นเสียงที่จุดประกายอันสดชื่นสว่างไสวให้กับทุกหัวใจที่ได้ยลยิน  

        หากนานแค่ไหนแล้วหนอ..ที่ความเงียบเหงาได้แผ่ซึมซาบเข้าปกคลุมทุกหัวใจ 

         ยามเมื่อเจ้าของเสียงอันสดใสผู้นั้นได้เดินทางจากไปไกลแสนไกล…

ลูฮันเดินออกมาหยุดยืนบนระเบียงตึก หันหน้าเข้าหาผืนทะเลสีคราม ลมเย็นๆที่โชยพัดเข้ามาดับความหงุดหงิดในใจของเขาจนผ่อนคลายลง 

คำพูดของมากัสในตอนนั้น ดังขึ้นในโสตประสาทอีกครั้ง

“ ฉันเชื่อว่าเล่อฟงต้องเป็นหนึ่งในเก้าเทพพิทักษ์  ซึ่งนั่นก็หมายถึง..เขาจะเป็นทั้งเหยื่อล่อ และกุญแจสำคัญที่จะพาพวกเราไปหาซันและเทพพิทักษ์คนอื่นๆได้  ...”

ซึ่งขอเพียงเจอกับซัน...

ซันก็จะนำไปพบกับบุคคลที่พวกเขาอุตส่าห์ฝ่าห้วงจักรวาลออกติดตามหามาไกลแสนไกล !

คนแต่ละคนล้วนมีวัตถุประสงค์ของตนเอง และพร้อมที่จะทำทุกอย่างเพื่อให้บรรลุถึงวัตถุประสงค์เหล่านั้น  

เพียงแต่ผลที่ตามมาบางเรื่อง มันก็อยู่เหนือการควบคุม

พวกเขาล้วนเป็นชายชาตินักรบ เคารพกฎกติกาและหลักแห่งคุณธรรม ให้ความสำคัญกับทุกชีวิตในจักรวาล  พวกเขามาที่นี่ไม่ได้ประสงค์จะเข่นฆ่าหรือทำร้ายผู้ใด

เพียงแต่..เพื่อให้ได้พบกับบุคคลที่กำลังตามหา  พวกเขาก็ไม่สนใจต่อผลลัพธ์ใดที่ตามมาเช่นกัน

ต่อให้ครั้งนี้จะต้องถูกมองว่าเป็นผู้ร้ายก็ตาม !

..............................