[คลับตัวละคร]..โดเรียส จักรพรรดิแห่งคาดูด้า..

[เบญจามินทร์]

     1. รู้สึกยังไงบ้างคะ ที่มีลูกหลังคนอื่นๆ เค้ามีกันหมดแล้ว (ไม่ใช้คำราชาศัพท์เพราะถึงจะพูดไปก็ใช้ผิดอยู่ดี เลยถามปกติๆ นี่แหละ ยังไงๆ คิลกะกาเซียร์ก็อยู่ใกล้ๆ โดเรียสไม่กล้าทำไรหรอก ถ้าจะมีคนโดนคงเป็นพี่อะเดล โดนก่อนเป็นคนแรก อิอิ)
     2. คิดว่าจะกินแรง เอ๊ย จะให้คัสเซลทำงานแทนไปถึงเมื่อไหร่คะ (คิดในใจ แต่ไม่กล้าพูด 'น้องสาวเค้าก็เอามาแถมยังให้เค้าทำงานแทนอีก' )
     3. แล้วจะมีน้องให้อะกาแพนทัสอีกหรือเปล่าคะ อยากให้มีนะคะ อยากได้น้องสาวกะน้องชายเพิ่มอีกคน แต่ไม่รู้ว่าท่านเจ้ายังจะ (เลี้ยง)ไหว.... อยู่หรือเปล่า อายุอานามก็มากแล้วเป็นตาทวดได้แล้วนะคะ
     4. กาเซียร์พอจะบอกเคล็ดลับให้ฟัง ได้หรือเปล่าคะ ว่าทำยังไงถึงทำให้โดเรียสรักได้มากขนาดนี้ แล้วกาเซียร์ หูยังปกติดีหรือเปล่าคะ ก็โดเรียสเสียงดังออกขนาดนั้น (ถึงจะไม่ได้ตวาดกาเซียร์ก็เถอะ แต่คิดว่าเสียงของโดเรียสคงดังไม่ใช่ย่อย) กลัวจะหูตึงก่อนวัยน่ะคะ เป็นห่วงมากๆเลยคะ ท่านเจ้าน่าจะลดๆ ความดังของเสียงลงหน่อยก็ดีนะคะ เพื่อสุขภาพที่ดีของคนรอบข้าง
     5. เอ่อ คำถามสุดท้ายนะคะ (หลังจากเหลือบไปเห็นใบหน้าโดเรียสเริ่มเปลี่ยนไป) ถ้ามีคนมาจีบกาเซียร์ โดเรียสจะทำยังไงคะ เอ่อ แบบว่าเค้าไม่รู้น่ะคะ ว่ากาเซียร์เป็นราชินีของท่านเจ้า เป็นรักแรกพบอะไรประมาณนั้นน่ะคะ

มาเก็บคำถามไว้ก่อนจ้า (ปากบอกห่วงเรา แต่ตั้งคำถามมาที ทำเอาเราสยอง :'( จะรอดกลับบ้านไหมเนี่ย) 
ในบรรดาคำถามห้าข้อ พี่ว่า ข้อห้าน่ากัวสุด ก๊ากกกก
แต่ข้อแรกนี่ก็สยองไม่หยอก ในตอนพิเศษที่ลงให้อ่านน่ะ
ก็เห้นอยู่พวกซีเซล เฮเดรสเจออะไร เกือบโดนเผา เหอๆๆๆ  >:(

วันอาทิตย์แวนด้ากลับมาคงได้อ่านบทสัมภาษณ์ต่อแน่นอน ข้าพเจ้าขอสัญญา  :'(

[เบญจามินทร์]

หลังจากเจอคำถามฝาก ก็ได้ฤกษ์คลานเข่าเข้าไปถามละ
แต่เรานึกไอเดียได้ว่าจะตอบคำถามยังไงดี ให้คิลกัสตั้งคำถามดีกว่า ว่าแล้วก็ส่งกระดาษแผ่นน้อยให้เจ้าชาย

เบญจามินทร์ : คิลจ๋า มานี่หน่อยเร็ว
คิลกัส : ว่าไงฮะ พี่เดล (ว้าวๆๆๆ เรียกพี่ด้วย)
เบญจามินทร์ : ฝากถามคำถามป๊ะป๋าหน่อยได้ไหมจ๊ะ มีคนฝากถามมา
คิลกัส : ใครถามฮะ...อ้อ...ป้าแวนด้า (อู๊ยยยย คิลเรียกป้าด้วย) ได้ฮะ เดี๋ยวถามให้

ระหว่างที่คิลกัสวิ่งไปหาท่านจ้าว ซีเซลก็กระเถิบเข้ามาหาคนเขียนถามประมาณว่าจะทำอะไร เราก็ส่งคำถามที่ก๊อปปี้ไว้ให้ดู องครักษ์หนุ่มหัวเราะคิก พลางส่งสัญญาณบอกเฮเดรสว่าเตรียมตัว

คิลกัส : ท่านพ่อ ๆ คิลมีเรื่องจะถามด้วยละ
โดเรียส : ว่าไง...คิลมีอะไรจะถามพ่อ (จังหวะนั้นเราก็กระซิบกับซีเซลว่า 'ยิ้มหวานให้ลูกอย่างไม่เคยคิดจะยิ้มให้เรา เช้อ คอยดูเถอะเจอคิลถามแล้วจะหน้าหงาย' )
คิลกัส : รู้สึกยังไงบ้างคะ ที่มีลูกหลังคนอื่นๆ เค้ามีกันหมดแล้ว (คิลกัสอ่านพลางเงยหน้าขึ้นยิ้มหวาน)
โดเรียส : ใครถาม (เสียงเบากว่าปกติหน่อยเมื่อเอ่ยกับคิลกัส แต่สายตาเพ่งมาทางคนเขียนรวมถึงซีเซล เฮเดรส ซึ่งเกาะกลุ่มกับพวกคนอื่น ๆ หัวเราะขำ แต่พอรู้ตัวว่าถูกมองก็รีบทำหน้าขรึม ส่วนเราก็หลบฉากไปอยู่หลัง ๆ)

เบญจามินทร์ : คนอ่านฝากมาถามค่ะ...5 ข้อนะ...นั่นแค่ข้อแรกค่ะ
คิลกัส : ท่านพ่อตอบสิพระเจ้าค่ะ รู้สึกยังไงบ้าง ที่มีลูกหลังคนอื่น คิลเองก็อยากรู้ รู้สึกยังไงบ้างนะ
โดเรียส : ........?!
คิลกัส : ว่าไงรู้สึกยังไงน้า ดีใจหรือเปล่า หรือว่ากลุ้มใจ หรือว่ายังไงดีนะ...
โดเรียส : ........?!

คิลกัส : ว่าไงพระเจ้าค่ะ
ซีเซล : รู้สึกอิจฉาคนอื่น ๆ และก็พาลสุด ๆ (ซีเซลทนไม่ไหวตอบแทน)
เฮเดรส : แล้วก็รู้สึกว่าอยากจะฆ่าทุกคนที่เอ่ยถึงเรื่องการมีทายาท (ตอบแบบหน้าตายทั้งที่รู้ว่าเจ้าเหนือหัวจะโกรธ)
กาเซียร์ : ท่านพ่อคิลเครียดมากเลยล่ะ ตอนนั้นน่ะ  แม่จำได้ว่าซีเซล เฮเดรส โดนพ่อของลูกอาละวาดใส่อยู่บ่อยๆ
โดเรียส : ........?!
นกน้อยชิบิ : ถูกต้องแล้วจ้า ชิบิก็โดนด้วยบ่อยๆ เกือบโดนเผ่าตั้งหลายรอบ
โดเรียส : ........?!

คิลกัส : อ้อ อย่างนี้นี่เอง งั้นมาข้อสองต่อ
เบญจามินทร์ : ยู๊ดดดด ก่อนคิลจ๋า (เริ่มมองเห็นลางร้ายที่ปรากฎบนหน้าโดเรียส ตอนนี้รู้สึกว่ายมฑูตมากวักมือเรียกคนเขียนอยู่ไกล ๆ ) พักก่อนนะ ไว้ค่อยมาถามใหม่นะจ๊ะ ขอพี่พักก่อนนะจ๊ะ
คิลกัส : เอางั้นเหรอฮะ งั้นก็ได้ ไว้พักก่อนนะ เดี๋ยวคิลพาเที่ยว ค่อยมาถามใหม่
ซีเซล เฮเดรส : แวนด้า ถามได้ดี...
เบญจามินทร์ :  ?!

เจอกันตอนหน้า

[กานต์จิรา]

" รู้สึกว่าตนเองไร้สามารถ อายคน"    ราอันตอบ

พรึบ !!

แล้วไฟก็ลุกไหม้ขนราอันจนโกร๋น กลายเป็นหมาย่างในบัดดล

สมน้ำหน้า หุหุ

[เบญจามินทร์]

" รู้สึกว่าตนเองไร้สามารถ อายคน"    ราอันตอบ

พรึบ !!

แล้วไฟก็ลุกไหม้ขนราอันจนโกร๋น กลายเป็นหมาย่างในบัดดล

สมน้ำหน้า หุหุ

ถูกต้องละคับ ราอันเก่งจังเลยยยยย ก๊ากกกกกกกกกกก
เอานาๆ โดนเผาก็คิดซะว่า ผลัดขนครั้งใหญ่เนอะ
คราวนี้นายของราอันจะได้ บำรุงขนให้สวยกว่าเดิม คิกคิก

[vanda]

หลังจากทิ้งให้พี่สาวอยู่ผจญชะตากรรม ก็ปล่อยคิลให้เข้าไปช่วยพี่สาว พอคิลเดินออกมา ต้องรีบชิงตัวคิลมาก่อนเพื่อจะสอบถามสถานการณ์ในห้อง

แวนด้า : คิลจ๋า (ฉุดแขนคิล เข้าไปหลบในพุ่มไม้ใกล้ๆ)
คิลกัส  : พี่แวนด้าคนสวย มีอะไรฮะ
แวนด้า : คิลเรียกผิดป่าว พี่ได้ยินแว่วๆ นะว่า คิลเรียกพี่ว่าป้าน่ะ
คิลกัส  : (คิลกันเดินเข้ามากอด) โธ่ อย่างอนคิลเลยนะ คิลโดนคุณทวดเดลบอกให้เรียกน่ะ คิลไม่ได้อยาก  เรียกป้าเลยนะ จริงๆนะฮะ อย่างอนเลยนะ เดี๋ยวคิลพาพี่แวนด้าเที่ยวรอบจักรวาลเลย
แวนด้า : (แอบอมยิ้มเมื่อรู้ว่าคิลจะพาเที่ยว) จริงน่ะ ไม่หลอกพี่นะ แล้วป้าเดลล่ะ คิลสัญญาว่าจะพาป้าเดลเที่ยวด้วยนี่
คิลกัส  : อ้อ ฮะ คิลพาทวดเดลเดินเล่นแถวๆนี้แหละฮะ ไม่ได้ไปไหนไกลหรอก ทวดเดลน่ะแก่แล้ว พาไปเที่ยวไหนไกลๆไม่ได้หรอกฮะ เดี๋ยว เป็นลมเป็นแล้ง ไปจะลำบาก พาเที่ยวใกล้ๆ นี่แหละฮะ ถ้าไม่สบายขึ้นมา เดี๋ยวไม่มีใครเขียนนิยายให้แฟนคิลอ่าน (คิลทำสายตาอ้อนๆ) ว่าแต่ พี่แวนด้า ไม่ว่าคิลนะฮะ ที่คิลพาทวดเดลเที่ยวก่อนน่ะ คิลต้องรักษาสัญญาฮะ
แวนด้า : จ้า ไม่เป็นไรหรอกจ๊ะ พี่รู้ว่าคิลต้องรักษาคำพูด แค่คิลสัญญาว่าจะพาเที่ยวพี่ก็ดีใจแล้วล่ะ ว่าแต่ ข้างในเป็นไงบ้าง (กระซิบเบาๆ พลางมองไปที่ห้องสัมภาษณ์)
คิลกัส  : (ยิ้มหวานตามสไตล์) ไม่มีอะไรนี่ฮะ
แวนด้า : (ทำหน้าตาสงสัย เป็นไปได้ไงเนี่ยที่พี่เดลไม่โดนอะไร) ป้าเดลไม่โดนพ่อคิลโกรธเหรอจ๊ะ
คิลกัส  : ไม่นี่ฮะ ก็ทวดเดลไม่ได้ถามนี่ คิลเป็นคนถาม
แวนด้า : อ้อ เข้าใจล่ะ ว่าทำไม พี่เดลถึงยังมีชีวิตอยู่ เพราะใช้คิลถามแทนนี่เอง ป้าเดลฉลาดเนอะ
คิลกัส  : ฮะ คิลเป็นเด็กก็ต้องช่วยคนแก่ เป็นธรรมดาอยู่แล้ว (คิลกอดอก ด้วยความภูมิใจที่ได้ทำความดี)
แวนด้า : คิลจ๋า ทำไมเรียกป้าเดล ซะแก่ขนาดนั้นล่ะ ไม่เอานะคะ เดี๋ยวป้าเดลจะโกรธเอา
คิลกัส  : (ทำหน้าสงสัย) ทำไมเรียกทวดไม่ได้ล่ะฮะ ก็ทวดเดลแกแล้วนี่ฮะ
แวนด้า : เอ่อ (เหงื่อตก เมื่อมองเห็นพี่เดลเดินเข้ามาใกล้ กลัวได้ยิน) คิลอย่าเรียกทวดต่อหน้าพี่เดลนะ คนแก่มักไม่ยอมรับว่าตัวเองแก่หรอกค่ะ
คิลกัส  : ฮะ คิลรู้ฮะ คนที่อยู่ใกล้ๆคิลมีแต่คนแก่ๆทั้งนั้นนี่นา ยกเว้นพี่แวนด้า ที่ยังไม่แก่ (ยิ้มหวานเอาใจ)
แวนด้า : คิลไม่ต้องพูดเอาใจพี่หรอก
คิลกัส  : ป่าวนะคิลพูดความจริง (พูดหน้าตาจริงจัง)
แวนด้า : (ยิ้มหวานให้คิล) จ้า พี่รู้ว่าคิลไม่พูดปดหรอก ไปเถอะจ๊ะ ไปหาป้าเดลเถอะ ต่อหน้าคนอื่นคิลจะเรียกพี่ว่ายังไงพี่ก็ไม่ว่าหรอกจ๊ะ ถ้าทำให้พี่เดลมีความสุขได้พี่ก็ดีใจ ถือซะว่าชดเชยที่พี่ปล่อยให้พี่เดลผจญชะตากรรมเพียงลำพัง
คิลกัส  : ฮะ แล้วคิลจะรีบกลับมานะฮะ พี่แวนด้าอยากไปไหนคิดไว้เลยนะฮะ เดี่ยวคิลพาไป (คิลกัสโบกมือให้พร้อมกับวิ่งไปหาพี่เดลที่เดินใกล้เข้ามา)
แวนด้า : จ้า ไปเถอะ (ยิ้มหวานให้คิลเผื่อแผ่ไปถึงพี่เดลที่เดินเข้ามา แล้วก็รีบชิ่งหนีไปเพราะกลัวโดน... )

         (** เวลาคุยกับคิลเรียกป้าเพื่อให้คิลรู้ว่าควรเรียกพี่เดลว่าป้า ไม่ใช่ ทวด **)

[เบญจามินทร์]

คิลไมใจง่าย :o ตามคนอื่นไปแบบนั้นน่ะ  เป็นตัวปลอมรึเปล่า...
คิลตัวจริงไม่โอนอ่อนผ่อนตามคนอื่นหรอกนะ  :Pคิกคิก คุณพี่แวนด้าจ๋า.... ;D

ได้ข่าวว่านอนดึก เพราะมัวคุยกับคิลนี่เอง  ;)

[vanda]

พี่เดลอย่าอิจฉาเด็กสิคะ คิลตัวจริงสิ ใครจะกล้าปลอมตัวเป็นคิลล่ะ
เอาน่า เดี๋ยวเที่ยวเผื่อนะคะ คุณทวดของคิล  ;D

[เบญจามินทร์]

หลังจากถามคำถามแรกไป คนเขียนก็เครียดจัด เลยฝากคำถามไว้กับคิลและขอให้กาเซียร์ช่วยถามให้ เพราะคิลกัสเอาแต่เล่น แล้วก็ตามกระแสไปเรื่อย พอโดนป๊ะป๋ากล่อมว่าอย่าถามเลย คิลกัสก็ไม่ถาม  ตอนนี้ดูเหมือนทุกคนจะเข้าประจำการ พร้อมอ่านจดหมายคำถามของเจ้าแวนด้า

กาเซียร์ : เจสเซอร์ฟังนะคะ กาเซียร์จะถามแล้วนะ คนอ่านก็รอฟังคำตอบของเจสเซอร์อยู่
โดเรียส : ทำไมต้องตอบด้วยนะ:(  พี่ไม่ชอบให้ใครมาตั้งคำถาม และไม่เห็นเหตุผลที่จะไปตอบคำถามพวกนั้นด้วย  ???

ซีเซล :  โดยเพราะคำถามจี้ใจดำ (สอดขึ้น ทำเป็นเอียงตัวไปกระซิบกับเฮเดรส แต่ไม่ได้คิดจะออมเสียง แน่นอนสายตาเจ้าเหนือหัวตวัดมองได้ในทันที แล้วดูเหมือนทุกคนก็คอยลุ้นว่ามาสเตอร์ผิวเข้มจะพูดอะไรออกมาหรือเปล่า)

เฮเดรส : เจ้าก็พูดเกินไป (หมายถึงซีเซล คนไม่รู้จักเฮเดรสอาจคิดว่าจะแก้ต่างให้เจ้าเหนือหัวแต่ความจริงแล้วไม่ใช่อย่างแน่นอน) ฝ่าบาทก็แค่รับความจริงไม่ค่อยจะได้น่ะ น่าจะชินได้แล้วนะ อาการแกล้งโมโหกลบเกลื่อนน่ะ พวกเราน่าจะชินกันได้แล้ว
โดเรียส : ?!  >:(

ซีเซล : อาละวาดซะรอบข้างกระเจิงน่ะ คือการแกล้งเหรอ ข้าว่าไม่นะ
เฮเดรส : แกล้งจนกลายเป็นนิสัยปกติ
ประสานเสียง : เกินเยียวยา
โดเรียส :  >:( ไม่มีใครถามความเห็น เรื่องของข้า ไม่ต้องมายุ่งมาก
(ตะคอกซะจนกาเซียร์เอียงตัวออกห่าง พลางยกมือปิดหู ส่วนคิลกัสก็ไม่ได้สนใจ เล่นอยู่กับไวลด์และชิบิไกลออกไปหน่อย หมดสนุกที่จะถาม แต่พอได้ยินเสียงป๊ะป๋า ก็คิดว่าคงมีเรื่องสนุกรีบวิ่งเข้ามาสมทบ)

ซีเซล : แต่มีเรื่องที่ไร... (ก้มลงช้อนตัวคิลขึ้น รอให้เจ้าชายน้อยพูดต่อเพราะได้ยินประจำ...)
คิลกัส : แต่มีเรื่องที่ไร พวกเกล้ากระหม่อมก็ซวยทู๊กที
ซีเซล : คิลเก่ง รู้ด้วย
คิลกัส : ว่าแต่คุยเรื่องอะไรกันอยู่น่ะ? (บอกซื่อ ๆ เปิดโอกาสให้มาสเตอร์ผิวเข้มได้...)
เฮเดรส : ก็รอให้ท่านพ่อของคิลตอบคำถามน่ะ ?

คิลกัส : อ้าว งานคิลยังไม่เสร็จนี่นา คำถามคิลล่ะ ท่านพ่อตอบเลย  ๆ  (บอกพลางดึงกระดาษออกมาจากกระเป๋าแล้วอ่าน) ข้อ 2. คิดว่าจะกินแรง เอ๊ย จะให้คัสเซลทำงานแทนไปถึงเมื่อไหร่คะ

ซีเซล เฮเดรสและทุกคนหัวเราะคิกคัก ไม่เว้นแม้แต่กาเซียร์ ส่วนคิลกัสนี่ไม่แน่ใจว่าซื่อจริง หรือแค่รวมหัวกับคนอื่นแกล้งป๊ะป๋า

คัสเซล : ก็คงจนกว่าบาปที่เคยทำจะหมดละมั้ง (เดินเข้ามาได้ยินพอดี)
โดเรียส : ...........!?
คิลกัส : อืม ท่าจะจริง ก็คงจนกว่าท่านพ่อคิลจะชำระบาปได้หมด แต่ท่าทางจะยาวแน่เลย ตอนนี้ก็ไม่มีวี่แววว่าจะหมดนะ ท่านลุงก็คงลำบากแย่เลยเน้อ
โดเรียส : ...........!?

(หลังจากนั้น สายตาทุกคนก็จับจ้องไปที่โดเรียส ซึ่งกำมือแน่น พยายามข่มใจ หรือไม่อาจแข็งเป็นหิน ถูกสาปด้วยคำพูดของคิลกัส)

คิลกัส : อะ...คิลล้อเล่นพระเจ้าค่ะ (เมือ่เฮเดรสปลอ่ยลงพื้นก็วิ่งเข้าไปกอดท่านพ่อพร้อมพูดเอาใจ) ท่านพ่อคิลน่ะ ไปช่วยคนอื่น ๆ หรอก...คิลภูมิใจกับท่านพ่อที่สุดเลยพระเจ้าค่ะ ท่านลุงก็เต็มใจทำงานนี้ ไมได้คิดว่ากินแรงซะหน่อยเนอะ ท่านลุง

คัลเซล : คงงั้นมั้ง
โดเรียส : ...........!?

คิลกัส : อะ...ตอบแล้ว ๆ งั้นมาข้อสาม
อาบูจา : ยังจะมีอีกเหรอ ฝ่าบาทต้องคลั่ง อาละวาดแน่ๆ  (กระซิบกับอานู นียา รวมถึงนกป่าที่เกาะอยู่บนไหล่อ้วนๆ)
ชิบิ : หรือไม่ก็เส้นโลหิตในสมองแตก ภาษาบ้าน ๆ เรียกว่าอกแตกตาย คิกคิก  ;D :D
โดเรียส : ...........!? (สายตาคมตวัดมองราวจะบอกว่า ได้ยินนะเฟ้ย)

กาเซียร์ : มาเริ่มข้อ 3 กันเลยนะคะ (ยิ้มหวานเอาใจ คิลกัสพยักหน้าให้ แต่คนจะตอบยังเครียด)
โดเรียส : ...........!? 

คิลกัส อ่าน:  แล้วจะมีน้องให้อะกาแพนทัสอีกหรือเปล่าคะ อยากให้มีนะคะ อยากได้น้องสาวกะน้องชายเพิ่มอีกคน แต่ไม่รู้ว่าท่านเจ้ายังจะ (เลี้ยง)ไหว.... อยู่หรือเปล่า อายุอานามก็มากแล้วเป็นตาทวดได้แล้วนะคะ

เบญจามินทร์ : (อธิบายหน่อย ณ ตอนที่ถามนี่ยังไม่มีอะกาแพนทัสค่ะ แต่คิดซะว่าพวกนี้เขามองเห็นอนาคตส่วนหนึ่งไปแล้วเน้อ ดูสิว่าโดเรียสจะว่ายังไง)


โดเรียส : ...........!? 
ซีเซล : จะมีสักกี่คนก็ไม่เห็นเป็นไร ปกติก็ไม่ได้เลี้ยงเท่าไหร่ (กระซิบกับเฮเดรสแบบดังๆ ตามเคย)

เฮเดรส : แต่ถึงจะเลี้ยงเองก็คงไม่ใช่ปัญหา เพราะยังมีแรงอาละวาดอยู่ละนะ  จะห่วงก็แต่เหล่าโอรสและธิดาจะติดนิสัยจอมอาละวาดละแย่แน่เลย เหมือนเพิ่มภัยร้ายให้กับเหล่าสิ่งมีชีวิตในจักรวาลอีก
โดเรียส : ...........!? 

คิลกัส : มีคำถามถึงท่านแม่ด้วย คิลอ่านให้ฟังพระเจ้าค่ะ ข้อ 4. กาเซียร์พอจะบอกเคล็ดลับให้ฟัง ได้หรือเปล่าคะ ว่าทำยังไงถึงทำให้โดเรียสรักได้มากขนาดนี้ แล้วกาเซียร์ หูยังปกติดีหรือเปล่าคะ ก็โดเรียสเสียงดังออกขนาดนั้น (ถึงจะไม่ได้ตวาดกาเซียร์ก็เถอะ แต่คิดว่าเสียงของโดเรียสคงดังไม่ใช่ย่อย) กลัวจะหูตึงก่อนวัยน่ะคะ เป็นห่วงมากๆเลยคะ ท่านเจ้าน่าจะลดๆ ความดังของเสียงลงหน่อยก็ดีนะคะ เพื่อสุขภาพที่ดีของคนรอบข้าง

กาเซียร์ : คำถามแรกก่อนนะคะ มีเคล็ดลับอะไรไหมนะ (คิด) คงเป็นการให้ความสำคัญกับเจสเซอร์มาก ๆ เพราะเจสเซอร์ขาดความอบอุ่น เหมือนเติมเต็มสิ่งที่เจสเซอร์ขาดน่ะค่ะ

โดเรียส : ...........!? 
คิลกัส : ท่านพ่อขาดความอุบอุ่นเหรอพระเจ้าค่ะ งั้นคิลให้ความรักมาก ๆ เลย รักที่ซู๊ดดดด

กาเซียร์ : ถามว่าหูยังดีไหม เพราะเจสเซอร์ชอบทำเสียงดัง ตอบว่ายังดีค่ะ อาจจะมีตึง ๆ บ้าง จึงต้องบอกเจสเซอร์ตรงนี้เลยว่า พยายามอย่าตะคอกนะคะ ไม่งั้นถ้ากาเซียร์หูหนวกขึ้นมา เจสเซอร์จะลำบาก
โดเรียส : ...........!? 
คิลกัส : อืม อันนี้คิลกัสเห็นด้วย ท่านพ่ออย่าขี้โมโห อย่าตะคอกอีกนะพระเจ้าค่ะ
โดเรียส : ...........!? 

(ซีเซลเฮเดรสและคัสเซล เข้าสุมหัวลงความเห็นว่าคำถามสุดท้ายถ้ายังมาแรงแบบนี้...โดเรียสหัวระเบิดแน่)

กาเซียร์ : งั้นมาคำถามสุดท้าย (บอกพลางก้มมอง แล้วก็นิ่งไปเบือนหน้าไปทางซีเซล เฮเดรส รวมถึงคัสเซลเหมือนจะรู้ว่าอย่าดีกว่าอันตรายแน่ ๆ )
คิลกัส : ถามสิพระเจ้าค่ะ (เห็นแม่นิ่งไปเลยกระตุ้นซะหนอ่ย อย่างคนใคร่รู้)
กาเซียร์ : แม่ว่าพักก่อนดีกว่านะ
คิลกัส : ไม่เอา คิลจะถาม มาเดี๋ยวคิลอ่านเองพระเจ้าค่ะ
กาเซียร์ : แม่ว่าพักก่อนดีกว่านะจ๊ะ (จะห้ามแต่ดูเหมือนจะไม่ทันเมื่อคิลกัสเริ่มอ่าน...)
คิลกัส : ข้อ 5. คำถามสุดท้ายนะคะ ถ้ามีคนมาจีบกาเซียร์ โดเรียสจะทำยังไงคะ เอ่อ แบบว่าเค้าไม่รู้น่ะคะ ว่ากาเซียร์เป็นราชินีของท่านเจ้า เป็นรักแรกพบอะไรประมาณนั้นน่ะคะ

หลังเสียงคิลกัสทุกอย่างก็เงียบ

คิลกัส : ....(เริ่มเห็นลางร้ายอย่างที่คนอื่น ๆ กลัว)
โดเรียส : !?   >:(
คิลกัส : คิลอ่านผิด...

 ทุกคนลุ้นว่าคิลกัสจะแก้ปัญหานี้ยังไง เมื่อเห็นตาป๊ะป๋าเริ่มเปลี่ยนเป็นสีน้ำเงิน ปากดำคล้ำและเริ่มจะควบคุมอารมณ์ไม่ได้

คิลกัส : คิลอ่านผิดพระเจ้าค่ะ
โดเรียส :  ? อารมณ์เริ่มดีขึ้นหน่อย
คิลกัส : เขาถามว่า ถ้ามีคนมาจีบอะกาแพนทัสจะเกิดอะไรขึ้น ?
ทุกคน : :-X (ลางร้ายเริ่มอีกแล้ว)

คิลกัส :  เฮ้ย ไม่ใช่สิ...ใครจะกล้ามาจีบแพน ก็ลองดูสิ
ข้ามศพคิลไปให้ได้ก่อนเถอะ...จะฆ่าล้างตระกูลเลย
ไม่ให้ได้ไปผุดไปเกิด คอยดู! แพนเป็นของคิลกัส! ไม่มีทางยกให้ใครหรอก....
โกรธเฟ้ย!  ไม่ว่าหน้าไหนๆ ก็อย่ามาคิดนะ ! 
ผู้ชายคนไหนก็อย่าหวังจะเข้าใกล้อะกาแพนทัส

            : ทุกคนส่ายหน้า :

เบญจามินทร์ : กู่ไม่กลับกันทั้งพ่อและลูก เวรกรรม

 

[เพียงรอยฝัน]

ยังดี คิลช่วยไว้ได้ทันนะนี่ ท่านจ้าวหวิดๆ จะระเบิดแล้วมั๊งนั่นน่ะ สยอง

ว่าแต่ ถ้ามีคนมาจีบคิลล่ะคะ ท่านจะว่ายังไง ^^

[เบญจามินทร์]

ยังดี คิลช่วยไว้ได้ทันนะนี่ ท่านจ้าวหวิดๆ จะระเบิดแล้วมั๊งนั่นน่ะ สยอง

ว่าแต่ ถ้ามีคนมาจีบคิลล่ะคะ ท่านจะว่ายังไง ^^

ที่สมควรจะกลุ้มคือ กลัวคิลจะไม่รักเดียวอย่างป๊ะป๋า  ???
เพราะท่าทางจะเจ้าชู้ (รึเปล่า) เหมือนซีเซล คราวนี้ละยุ่งแน่ๆ  ;D
จะว่าไป ท่านจ้าวไม่ได้ตอบสักคำถาม มีคนตอบแทนได้หมด ก๊ากกกกกก