|
เพราะอ่านนิยายแนวกำลังภายในมาก่อน
จึงพบว่า..นิยายกำลังภายในนั้นมีเสน่ห์อยู่ข้างใน
คนที่เข้าไปอ่านแล้ว มักถอนตัวลำบาก
อย่างน้อยก็จะเกิดความประทับใจฝากไว้
แต่กว่าที่จะเข้าไปสัมผัสกับความประทับใจจุดนั้น
นิยายกำลังภายในก็เหมือนสร้างกำแพงสูงกั้นผู้อ่านไว้
ทำให้ยากที่จะเข้าไปถึงจุดที่จะทำให้ผู้อ่านพึงพอใจ
จนมีหลายคนหันหลังให้เสียก่อน
ไม่ก็พอได้ยินกิติศัพย์ก็รีบหันหลังหนีไม่กล้าแตะต้องเปิดอ่าน
กำแพงนั้นประกอบขึ้นด้วยอะไรบ้าง
(1). ตัวละครที่เยอะมาก
รวมทั้งชื่อจีนที่อ่านออกเสียงยาก
ทำให้เกิดอาการปวดหัวในการจดจำ
(2). เนื้อเรื่องที่ซับซ้อนซ่อนกลมาก
เป็นเหมือนดาบสองคม
หากผู้เขียนเขียนดีๆ
ตัดฉากเป็นลำดับตอนที่อ่านเข้าใจง่ายไม่สับสน
ก็จะเป็นเสน่ห์ของเรื่องที่น่าติดตามมาก
แต่ถ้าเขียนไม่ดี
ก้อจะกลายเป็นดาบที่ฆ่าคนเขียนเอง
(3). การบรรยายการต่อสู้
ที่บางเรื่องยืดยาดยาวน่าเบื่อหน่ายมาก
(4). เลือดท่วม มีแต่การฆ่าฟัน ล้างแค้น
(5). บทโรแมนติคที่ชวนซาบซึ้งมีน้อย
(6). ฯลฯ นึกไม่ออกแล้ว แต่รู้ว่ายังมี
จากตรงนี้เอง
เมื่อผู้เขียนอยากเขียนนิยายแนวนี้
จึงลองมาปรับนิยายกำลังภายในของผู้เขียน
ให้เป็นนิยายภายในในสไตล์ของผู้หญิง
(เด็กสาวในตอนนั้น)
โดยเขียนให้ออกมานุ่มนวลลง
เพิ่งบทโรแมนติค
เพิ่มความสัมพันธ์ระหว่างตัวละครให้มากขึ้น
ตั้งชื่อตัวละครที่ออกเสียงไม่ยากนัก
บรรยายฉากการต่อสู้ให้น้อยลง
ลดฉากการฆ่าให้มีแต่ที่จำเป็น
ใช้การให้อโหสิกรรมมาลบล้างความแค้นแทนการฆ่าฟัน
ฯลฯ
|